Dikhuiden
- tot
- Direct leverbaar
Producten
1/200 troy ounce goud Babyolifant 2026 (oplage: 1.000 | proof)
5 troy ounce zilver Big Five II Luipaard 2023 (oplage: 500)
1/200 troy ounce goud Kleine Prins met roos 2026 (oplage: 1.000 | proof)
1 troy ounce zilver Leeuw 2026 (oplage: 500 | prisma | proof)
1 troy ounce zilver Olifant 2026 (oplage: 1.000 | prisma | proof)
1/200 troy ounce goud Big Five Neushoorn 2026 (oplage: 1.000 | proof)
1/200 troy ounce goud Zeeschildpad 2026 (oplage: 1.000 | proof)
1 troy ounce zilver African Big Five Olifant 2026 (oplage: 1000 | proof)
1 troy ounce zilver Olifant 2026 (oplage: 250 | prisma | verguld)
Big Five III zilveren Krugerrand Privymark set Buffel 2026 (oplage: 1.000 | proof)
1/200 troy ounce goud Big Five Olifant 2025 (oplage: 5.000 | proof)
5 troy ounce zilver Big Five II Buffel 2023 (oplage: 500)
1 troy ounce zilver African Big Five Neushoorn 2026 (oplage: 1000 | proof)
5 troy ounce zilver Big Five II Olifant 2021 (oplage: 500)
5 troy ounce zilver Big Five II Leeuw 2022 (oplage: 500)
1/200 troy ounce goud Big Five Neushoorn 2025 (oplage: 5.000 | proof)
2 x 1/4 troy ounce goud Big Five III Buffel 2026 dubbele capsule (oplage: 100 | proof)
1 troy ounce zilver Somalia Olifant 2026 (oplage: 1.000 | High Relief | proof)
0,5g goud Somalia Olifant 2026 (proof)
Zilver Somalia Olifant dag & nacht set 2026 (oplage: 500)
1/4 troy ounce goud Big Five III Olifant 2024 proof (oplage: 2.000 | proof)
Big Five III zilveren Krugerrand Privymark set Luipaard 2026 (oplage: 1.000 | proof)
1 troy ounce zilver Big Five III Neushoorn 2025 (oplage: 20.000 | Coincard)
Goud Somalia Olifant First Struck set 2023 (oplage: 100 stuks)
1 troy ounce zilver African Animals Neushoorn 2025 (oplage: 1.000 | proof)
Goud Big Five Olifant
1 troy ounce zilver Big Five III Olifant 2024 (oplage: 15.000 | 1e motief | in blister)
0,5g goud African Animals Luipaard 2025 (oplage: 5.000 | proof)
1 troy ounce zilver African Animals Buffel 2025 (oplage: 1.000 | proof)
Wat er achter het woord dikhuiden zit
In 1798 schreef Georges Cuvier dat de pachydermen, een van de grote groepen in zijn indeling van de zoogdieren, een uiterst dikke huid hadden die voortdurend bevochtigd moest worden. Hij bedoelde varken, tapir, neushoorn en nijlpaard, niet de olifant. Wat volgt, gaat het woord na: wie tot de pachydermen behoorde, hoe de huid van de Afrikaanse savanneolifant water vasthoudt en waaruit de hoorn van de neushoorn bestaat.
1798 zonder olifant, 1817 met olifant
In 1798 deelt Georges Cuvier in het Tableau élémentaire de zoogdieren ook in naar hun voeten. Bij drie orden, de grote groepen van zijn indeling, zit het deel van de tenen dat de grond raakt in een hoef van hoorn: bij de herkauwers, die hun voedsel een tweede keer kauwen, bij de eenhoevigen met slechts één volledige teen en bij de orde “celui que nous nommerons pachydermes”. Hun kenmerk: meer dan twee hoeven aan elke voet.
In het Nederlands: die wij pachydermen zullen noemen
De olifant hoort er niet bij. Cuvier plaatst hem in een eigen orde: hij zou in geen andere passend kunnen worden ingedeeld en “doit en faire un à lui seul”.
In het Nederlands: moet er op zichzelf een vormen
Schema: in 1798 rekent Cuvier varken, tapir, neushoorn en nijlpaard tot de pachydermen; de olifant plaatst hij in een eigen orde, het paard bij de eenhoevigen, de klipdas, die Cuvier daman noemt, bij de knaagdieren. In 1817 komen olifant, paard en klipdas erbij. De Kaapse buffel staat in beide versies bij de herkauwers.
Schema
De pachydermen van 1798, varkens, tapir, neushoorns en het nijlpaard, beschrijft Cuvier in al het overige als bij elkaar horend: “une famille entièrement naturelle”. Bij de varkens telt hij vier tenen aan elke voet, waarvan alleen de twee middelste de grond raken. De olifant heeft volgens Cuvier vijf tenen, maar aan de buitenkant zo in de eeltige huid ingesloten dat alleen de nagels aan de zoom van een soort hoef te zien zijn.
In het Nederlands: een geheel natuurlijke familie
Op de zilveren munt staat een olifant van voren, de oren wijd gespreid, plooien in slurf en poten, bomen erachter.

Georges Cuvier, Tableau élémentaire de l'histoire naturelle des animaux, 1798, p. 155

In 1817 trekt Cuvier in het Règne animal de grens anders. Onder de dieren met hoeven kunnen er volgens hem nauwelijks meer dan twee orden worden gevormd: “ceux qui ruminent et ceux qui ne ruminent point; mais ces derniers, que nous désignons en commun sous le nom de pachydermes …”. Daarmee behoren ook olifant en paarden ertoe.
In het Nederlands: die welke herkauwen en die welke helemaal niet herkauwen; maar deze laatsten, die wij samen pachydermen noemen …
Daarbij komt de klipdas, die Cuvier daman noemt, in 1798 nog bij de knaagdieren. Vanwege hun zeer kleine gestalte, schrijft Cuvier in 1817, had men de klipdassen lange tijd daar geplaatst; afgezien van de hoorn zouden ze als het ware “des rhinocéros en miniature” zijn, althans met dezelfde kiezen.
In het Nederlands: neushoorns in het klein
In de tabel waarin Asher en Helgen in 2010 namen van grote groepen zoogdieren bijeenbrengen, staat het nijlpaard bij de walvissen; zij schrijven:
The first published name for the hippo-whale clade was Whippomorpha Waddell et al. 1999 …
In het Nederlands: De eerste gepubliceerde naam voor de groep van nijlpaarden en walvissen was Whippomorpha, Waddell en anderen 1999 …
Paarden, neushoorns en tapirs vormen volgens het Animal Diversity Web de orde van de onevenhoevigen. Volgens Foley en collega’s plaatsen de meeste moleculaire studies de olifant bij de Afrotheria, een van vier grote groepen van de placentale zoogdieren.
De gouden munt toont een neushoorn in stap, schuin van opzij, met twee hoorns; op de grond liggen stenen.

De Kaapse buffel plaatst Cuvier in 1798 bij de herkauwers, zijn hoorns noemt hij “extrêmement larges à leur base”, en in 1817 staat hij er weer. Naar het kenmerk van 1817 hoort hij niet bij de pachydermen: hij herkauwt.
In het Nederlands: uiterst breed aan hun basis
In goud een buffel, schuin van voren, de kop geheven, de hoorns naar boven gebogen.

Hoe de huid van de Afrikaanse olifant water vasthoudt
Martins en collega’s beginnen in 2018 de samenvatting van hun artikel over de huid van de Afrikaanse savanneolifant met de zin:
An intricate network of crevices adorns the skin surface of the African bush elephant …
In het Nederlands: Een ingewikkeld netwerk van spleten siert het huidoppervlak van de Afrikaanse savanneolifant …
De spleten heten bij hen ook geulen. Volgens hen zijn de geulen ongeveer 100 µm breed, een tiende millimeter; een micrometer is een duizendste millimeter. Volgens eerder werk dat Martins en collega’s noemen, houdt de huid met het netwerk 5 tot 10 keer meer water vast dan een glad oppervlak. Het netwerk bestaat volgens hen alleen bij Afrikaanse olifanten.
Schema: een huidoppervlak met een netwerk van smalle geulen. Water bedekt het oppervlak; op de velden tussen de geulen verdwijnt het, in de geulen blijft het staan. In welke volgorde de huid opdroogt, is niet weergegeven. Niet op schaal.
Schema
De Afrikaanse savanneolifant koelt zich volgens Martins en collega’s het doeltreffendst af met water dat op zijn huid verdampt; daarvoor moet de huid vochtig worden gehouden, omdat hij de zweetklieren en de talgklieren mist die bij veel zoogdieren de huid vochtig en soepel houden. Afrikaanse olifanten baden daarom regelmatig, bespuiten zich en wentelen zich in de modder. De geulen houden water en modder op de huid vast. Volgens een simulatie van Dunkin en collega’s voor twee plaatsen in zuidelijk Afrika kan de waterbehoefte voor de koeling op één dag in een warm klimaat meer dan 4,5 keer zo hoog zijn als in een mild klimaat.
Op de zilveren munt de kop van een olifant met gespreide oren, de slurf diep geplooid en opgerold.
Ook via de oren gaat warmte verloren. Phillips en Heath maten in 1992 bij vier Afrikaanse olifantenkoeien bij 14 tot 32 °C met een warmtebeeldcamera de oppervlaktetemperatuur van de oren en berekenden daaruit de warmteafgifte. Volgens hun berekening gaf een oor via een van zijn zijden 0,65 tot 4,64 % van het basaal metabolisme af, de energie die het lichaam in rust verbruikt. Cuvier schreef in 1798 dat bij de olifant van de Kaap de oren uiterst wijd waren, “elles couvrent toute l'épaule”, bij de olifant uit Indië veel kleiner.
In het Nederlands: ze bedekken de hele schouder
De zilveren munt toont een olifant in stap, schuin van voren, met gespreide oren en een naar voren gebogen slurf, rotsen erachter.

Het nijlpaard heeft een afscheiding van de huid die Saikawa en collega’s in 2004 hebben onderzocht. Ze komt kleurloos en stroperig naar buiten en wordt binnen enkele minuten rood en daarna bruin. De rode en oranje pigmenten ervan remmen volgens de auteurs kiemen en beschermen tegen zonlicht. Cuvier had in 1798 over het nijlpaard geschreven: “Sa peau est épaisse, brune …”.
In het Nederlands: Zijn huid is dik, bruin …
Waaruit de hoorn van de neushoorn bestaat
Hieronymus en collega’s hebben in 2006 de beide hoorns van twee witte neushoorns onderzocht, die op de neus en die op het voorhoofd, met röntgenbeelden in een CT-scanner en in coupes onder de microscoop. De hoorn van de neushoorns is volgens hen massief en bestaat geheel uit keratine, de stof van hoorn, zonder bot. Een dergelijke hoorn dragen tegenwoordig alleen de neushoorns; bij de holhoornigen, waartoe de runderen behoren, zit keratine op bot. De hoorn groeit voortdurend aan, uit verhoornde opperhuid, de buitenste laag van de huid, met papillen, kleine uitsteeksels.
Schema: een hoorn van keratine, zonder bot. Hij groeit aan de huid aan, banden lopen er dwars doorheen, aan de punt wordt hij door slijtage afgesleten. Dat de slijtage de vorm bepaalt, vermoeden de auteurs.
Schema
Op het röntgenbeeld tonen de hoorns een patroon van banden dat zich regelmatig herhaalt; in een coupe ziet men het met het blote oog als donkerdere strepen. De auteurs leiden af dat er twee stoffen in zitten: melanine, een pigment, en calciumfosfaat, een mineraal. Ze vermoeden dat de verdeling van de beide stoffen bijdraagt aan de ongelijke slijtage van de hoorn, die hem zijn gebogen kegelvorm geeft; zonder slijtage en uv-licht zou hij volgens hen een cilinder zijn.
In zilver een staande neushoorn met gebogen kop en twee hoorns, schermbomen op de achtergrond.
Cuvier verklaart in 1798 de naam van de neushoorns: ze dragen op de neus een of twee grote hoorns, die alleen aan de huid vastzitten, “dont la substance paroît consister en des poils réunis et agglutinés”. In 1817 beschrijft hij de dikke neusbeenderen die de hoorn dragen, en de hoorn zelf als stevig, aan de huid hechtend en vezelig, alsof hij uit samengeplakte haren bestond.
In het Nederlands: waarvan de stof lijkt te bestaan uit verenigde en samengeplakte haren
De zilveren munt toont de kop van een neushoorn in driekwartprofiel, met twee hoorns en diepe huidplooien.

Het Animal Diversity Web beschrijft de huid van de witte neushoorn als dicht en taai, met plaatvormige plooien. De opperhuid is gemiddeld 1 mm dik, de lederhuid eronder 18 mm. Over de neushoorn uit Azië, die meestal slechts één hoorn draagt, schreef Cuvier in 1798: “Sa peau forme des plis profonds et réguliers …”.
In het Nederlands: Zijn huid vormt diepe en regelmatige plooien …
Op de zilveren munt een neushoorn met één hoorn, de huid in platen geplooid.

Wat er van de naam overblijft
Cuvier deelde in naar wat men aan de dieren ziet: in 1798 naar voeten en hoeven, in 1817 naar het herkauwen; de dikke huid kent hij in 1798 toe aan alle pachydermen. Volgens onze lezing had hij gedeeltelijk gelijk. Neushoorn, tapir en paard, die hij in 1817 onder één naam bracht, vormen ook tegenwoordig een orde; olifant en nijlpaard staan elders. De hoorn, die hij met samengeplakte haren vergeleek, hebben Hieronymus en collega’s in een CT-scanner onderzocht.
Als dikhuiden worden de grote, dikhuidige landzoogdieren van Afrika en Azië aangeduid, met name de olifant, de neushoorn en de kafferbuffel. Precies deze indrukwekkende dieren behoren tot de populairste motieven van moderne beleggings- en verzamelmunten in goud en zilver. Deze gids brengt de belangrijkste muntenseries met een dikhuidenmotief in kaart, legt denominaties, muntkwaliteiten en oplages uit en belicht fiscale en verzamelaspecten rond olifanten-, neushoorn- en buffelmunten.
Dikhuiden als muntmotief: de fascinatie van Afrika in edelmetaal
De term dikhuiden (wetenschappelijk ooit samengevat als Pachydermata) beschrijft grote zoogdieren met opvallend dikke huid. Op moderne munten zijn vooral drie vertegenwoordigers aanwezig: de Afrikaanse olifant als het grootste landdier op aarde, de bedreigde neushoorn en de weerbare kafferbuffel. Deze dieren behoren tevens tot de beroemde Big Five, de vijf Afrikaanse grote wildsoorten waarvan de jacht ooit als bijzonder gevaarlijk gold en die vandaag symbool staan voor natuurbescherming en de wildernis van het continent.
Voor verzamelaars en beleggers verbinden dikhuidenmunten twee werelden: de materiële waarde van fijn goud en fijn zilver met de emotionele aantrekkingskracht van een krachtig diermotief. Wie geïnteresseerd is in het bredere themagebied van dierenmunten, vindt in de overkoepelende rubriek Landdieren talrijke andere motiefgroepen, van roofdieren tot apen.
De belangrijkste muntenseries met dikhuidenmotief
Verschillende gerenommeerde munten hebben series uitgebracht waarin olifant, neushoorn en buffel een centrale rol spelen. De bekendste series verschillen in land van herkomst, muntstijl en doelgroep.
Big Five (South African Mint)
De Big Five-serie van de South African Mint behoort tot de meest kenmerkende motiefreeksen van de afgelopen jaren. Olifant, neushoorn en buffel verschijnen hierin naast leeuw en luipaard, meestal in meerdere serie-uitgaven en denominaties, van de kleine fractionele troy ounce tot het 1-kilogram-zwaargewicht. Kenmerkend zijn het plastische reliëfontwerp en vaak de uitvoering in proof. Een breed aanbod aan Zuid-Afrikaanse munten van dit type is gebundeld in de categorie Big Five Zilver en de tegenhanger Big Five Goud.
Somalia Olifant
De Somalia Olifant behoort tot de langstlopende olifantenmotiefreeksen ooit en wordt geslagen door het Bayerisches Hauptmünzamt. Elk jaar verschijnt een nieuw olifantenmotief, waardoor de serie populair is bij zowel beleggers als jaargangverzamelaars. De uitgaven zijn beschikbaar in zowel zilver als goud en bestrijken een breed denominatiespectrum.
African Range en andere Afrikaanse series
Naast de klassiekers hebben reeksen zoals de African Range zich gevestigd, die dikhuiden tonen in een modern ontwerp, deels verguld of veredeld met een prisma-effect. Deze uitgaven met vaak lage oplages zijn vooral gericht op verzamelaars. Verwante Afrikaanse diermotieven zijn bijvoorbeeld te vinden bij de Afrikaanse Springbok of in de rubriek Zilver African Range.
Denominaties en gewichten in overzicht
Dikhuidenmunten bestrijken een opmerkelijk breed gewichtsspectrum. De meest gangbare eenheid is de troy ounce (oz), die gelijk is aan 31,1 gram. Daarnaast bestaan er fractionele denominaties voor kleinere budgetten en massieve grootformaten voor verzamelaars.
- 0,5 g goud: een voordelige instap in gouden munten met een diermotief, ideaal als cadeau of om een collectie te beginnen.
- 1/200 oz en 1/4 oz goud: fractionele troy ounces met een overzichtelijke kapitaalinzet, vaak in proof.
- 1 oz zilver: de standaardklassieker, meestal met een zuiverheid van 999 of 9999.
- 1 oz goud: het gewilde beleggingsformaat met een hoge materiaalwaarde.
- 2 oz, 5 oz en 1 kg zilver: grootformaten met een indrukwekkende diameter en lage oplage voor verzamelvitrines.
Wie gericht wil investeren in 1-troy-ounce-formaten, vindt passende assortimenten zowel onder zilveren munten als onder gouden munten. Voor beginners die eerst met kleine gewichten willen verzamelen, bieden de compacte gouddenominaties een laagdrempelige toegang.
Muntkwaliteit, oplage en bewaringsstaat
Het uiterlijk van een dikhuidenmunt hangt sterk af van de gekozen slagtechniek. Twee begrippen zijn hier van centraal belang: FDC (ook Brilliant Uncirculated, BU) en proof (Polierte Platte).
FDC versus proof
FDC duidt op de reguliere, muntfrisse kwaliteit met een gelijkmatige glans, typisch voor beleggingsuitgaven met hogere oplages. Proof ontstaat daarentegen door meervoudig gepolijste muntstempels en levert een diepzwarte spiegelglans op met gematteerde motiefvlakken. Deze bewerkelijke techniek is voorbehouden aan verzamelaarsuitgaven en gaat meestal gepaard met aanzienlijk lagere oplages.
Oplagehoogte en zeldzaamheid
De oplage geeft aan hoeveel exemplaren van een uitgave worden geslagen. Bij dikhuidenmunten loopt de spreiding van grote series met 15.000 stuks tot strikt gelimiteerde edities van slechts enkele honderden exemplaren. Een lage oplage kan de verzamelwaarde beïnvloeden, maar is geen garantie voor waardeontwikkeling. Voor het behoud van de waarde op lange termijn is een onberispelijke bewaringsstaat doorslaggevend: krassen, vingerafdrukken of melkvlekken verminderen de aantrekkelijkheid. Passend beschermingsmateriaal is te vinden onder muntcapsules en muntcassettes.
Een munt wordt niet alleen waardevol door het edelmetaal, maar door het samenspel van materiaal, motief, staat en zeldzaamheid.
Belegging of verzameling: twee perspectieven op dikhuidenmunten
Dikhuidenmunten bewegen zich tussen twee koperstypen. Beleggers letten vooral op de materiaalwaarde en een zo gering mogelijke premie boven de pure edelmetaalprijs. Voor hen zijn gangbare 1-troy-ounce-uitgaven in goud of zilver de voor de hand liggende keuze. Wie de nadruk legt op fysieke edelmetalen als bouwsteen voor oudedagsvoorziening of als bescherming tegen inflatie, richt zich eerder op klassieke beleggingsformaten.
Verzamelaars daarentegen waarderen lage oplages, bewerkelijke veredelingen zoals een deelvergulding of muntslag in hoogreliëf, en de volledigheid van een motiefreeks. Voor hen is een olifanten- of neushoornmotief in proof vaak aantrekkelijker dan een zuivere beleggingsmunt. Beide benaderingen sluiten elkaar niet uit: veel kopers combineren een beleggingskern met uitgekozen verzamelstukken. Wie het verzamelplezier cadeau wil doen, vindt inspiratie onder cadeau-ideeën.
Fiscale behandeling van gouden en zilveren munten
Bij de fiscale indeling is het onderscheid tussen goud en zilver essentieel. Beleggingsgoud is in Duitsland conform §25c UStG vrijgesteld van omzetbelasting, mits de munt aan de wettelijke criteria voldoet. Gouden munten met een dikhuidenmotief worden daarom doorgaans btw-vrij verhandeld.
Zilveren munten zijn daarentegen wel onderworpen aan omzetbelasting. Bij geïmporteerde verzamelmunten wordt vaak de margeregeling toegepast, waarbij de belasting alleen wordt berekend over de handelsmarge. Voor particulier gehouden edelmetalen geldt verder: na afloop van de eenjarige speculatietermijn is een eventuele verkoopwinst vrijgesteld van inkomstenbelasting. Deze informatie is algemeen van aard en vervangt geen fiscaal advies. Wie zich in algemene zin verdiept in edelmetalen als bouwsteen voor vermogensopbouw, vindt verdere assortimenten onder beleggingsmunten.
Fiscale opmerking
Beleggingsgoud is conform §25c UStG vrijgesteld van omzetbelasting, terwijl zilveren munten onderworpen zijn aan omzetbelasting respectievelijk de margeregeling. De concrete fiscale behandeling in het individuele geval dient te worden afgestemd met een belastingadviseur.
Echtheid, bewaring en onderhoud
De aankoop bij een gevestigde handelaar is de eenvoudigste weg naar gecontroleerde waar. Kettner Edelmetalle vertrouwt op een ISO-conforme echtheidscontrole en verzekerde verzending. Toch is het de moeite waard de belangrijkste kenmerken te kennen.
- Gewicht en diameter controleren: afwijkingen zijn een duidelijk waarschuwingssignaal.
- Zuiverheidsvermelding op de munt vergelijken met de officiële specificaties.
- Reliëf en scherpte van de muntslag beoordelen: vervalsingen zien er vaak onscherp of vlak uit.
- Verpakking en certificaat bij verzamelaarsuitgaven op volledigheid controleren.
Voor de opslag geldt: edelmetalen houden van droogte en weinig aanraking. Munten mogen alleen aan de rand worden aangeraakt en moeten worden beschermd in muntflips of capsules. Grotere voorraden kunnen worden opgeslagen in een thuiskluis of een bankkluis; passend toebehoren is gebundeld in de rubriek accessoires.
Dikhuidenmunten in vergelijking met andere diermotieven
Dikhuiden staan in een lange traditie van Afrikaanse en internationale dierenmunten. Terwijl olifant, neushoorn en buffel staan voor de kracht van de savanne, zetten andere populaire series in op heel andere personages. De koala en de Kangaroo vertegenwoordigen de Australische wildlife, terwijl roofdiermotieven de verzamelaar de dynamiek van de jagers dichterbij brengen, zoals de Afrikaanse leeuw.
Binnen de Afrikaanse themawereld vormen de dikhuiden het hart van de Big Five-fascinatie. Wie een complete motiefreeks nastreeft, combineert olifant, neushoorn en buffel vaak met de roofdieren leeuw en luipaard tot een gesloten set van vijf. Ook gekleurde of veredelde varianten verbreden het veld, bijvoorbeeld in de rubriek gekleurde zilveren munten.
Veelgestelde vragen over dikhuidenmunten
Welke dieren worden als dikhuiden op munten beschouwd? +
Op munten zijn vooral de Afrikaanse olifant, de neushoorn en de kafferbuffel als dikhuiden vertegenwoordigd. Deze drie behoren tevens tot de Big Five, de vijf klassieke Afrikaanse grote wildsoorten.
Zijn dikhuidenmunten bedoeld als belegging of als verzameling? +
Beide zijn mogelijk. Gangbare 1-troy-ounce-uitgaven in goud of zilver zijn geschikt als beleggingsformaat, terwijl gelimiteerde uitgaven in proof of met veredelingen zoals een deelvergulding vooral verzamelaars aanspreken.
Wat betekent proof bij olifanten- en neushoornmunten? +
Proof is een hoogwaardige muntkwaliteit met een spiegelende ondergrond en gematteerde motiefvlakken. Deze ontstaat door meervoudig gepolijste stempels en is meestal voorbehouden aan verzamelaarsuitgaven met een lage oplage.
Zijn gouden munten met een dikhuidenmotief vrijgesteld van belasting? +
Beleggingsgoud is in Duitsland conform §25c UStG vrijgesteld van omzetbelasting, mits aan de wettelijke criteria wordt voldaan. Zilveren munten zijn daarentegen onderworpen aan omzetbelasting of de margeregeling. Voor het individuele geval wordt fiscaal advies aanbevolen.
Welke denominaties zijn er bij dikhuidenmunten? +
Het spectrum loopt van kleine gouddenominaties vanaf 0,5 gram via fractionele troy ounces en de klassieke 1-troy-ounce-munt tot grootformaten van 2 oz, 5 oz en 1 kilogram in zilver.
Hoe worden dikhuidenmunten het beste bewaard? +
Munten moeten droog, met weinig aanraking en beschermd worden opgeslagen, idealiter in muntcapsules of muntflips. Grotere voorraden kunnen veilig worden bewaard in een kluis of bankkluis.





































