
Bronzen grote follis keizer Galerius (293-305 n.Chr. | tijdperk van de tetrarchie)

- Echte Romeinse munten: meer dan 1.700 jaar oud
- Keizersportret: met lauwerkrans
- Muntplaatsen: van Trier tot Alexandrië
- Echte Romeinse muntenOoit betaalmiddel op markten uit de late oudheid
- KeizersportretKrachtig reliëf, op de keerzijde de Genius van het Romeinse volk
- MuntplaatsenElk exemplaar een origineel, geen serieproduct
Door te bestellen gaat u akkoord met de Algemene voorwaarden en hebt u kennisgenomen van het Herroepingsrecht.
- Echte Romeinse munten: meer dan 1.700 jaar oud
- Keizersportret: met lauwerkrans
- Muntplaatsen: van Trier tot Alexandrië
Bronzen grote follis keizer Galerius: originele munt uit het tijdperk van de tetrarchie
Een stukje wereldgeschiedenis dat in uw handpalm past. De grote follis van keizer Galerius stamt uit het bijzondere tijdperk waarin het Romeinse Rijk door vier heersers tegelijk werd bestuurd. Deze bronzen munt, geslagen in de periode van de grote munthervorming van Diocletianus, was echt betaalmiddel: geen modern verzamelproduct van de plank, maar geld dat over marktpleinen, kazernehoven en handelswegen van de late oudheid circuleerde. Ongeveer 27 millimeter doorsnede, een ruw gewicht van circa 10 gram en een gegroeide, donkere patina: oudheid om aan te raken.
Galerius: van herderszoon tot keizer van het Oosten
Gaius Galerius Valerius Maximianus was een van de bepalende figuren van de late oudheid. Op 1 maart 293 verhief Diocletianus hem tot caesar; in 305 steeg hij op tot augustus van het Oosten en regeerde hij tot zijn dood in mei 311. Zijn afkomst was bescheiden: de bijnaam „Armentarius”, herder, vergezelde hem zijn hele leven. Zijn hof lag in Thessaloniki, waar de Galeriusboog nog altijd van zijn triomfen getuigt. Militair maakte hij vooral naam tegen de Sassaniden: in 298 versloeg hij de Perzische koning Narses bij Satala. Aan het einde van zijn leven maakte hij met het tolerantie-edict van Nicomedia een einde aan de christenvervolgingen in het oosten van het rijk.
Wat was de tetrarchie?
Diocletianus verdeelde de last van het gigantische rijk over vier schouders: twee hoger gerangschikte augusti en twee ondergeschikte caesares. Diocletianus en Galerius in het Oosten, Maximianus en Constantius Chlorus in het Westen. Elke heerser beschikte over een eigen leger, een eigen bestuur en eigen munthuizen, en toch bleef het rijk formeel een eenheid. Munten zoals deze follis waren beide tegelijk: economisch goed en staatspropaganda.
De follis: het Romeinse antwoord op geldontwaarding
Omstreeks 294 voerde Diocletianus de follis (meervoud: folles) in om muntverslechtering en de galopperende inflatie van de rijkscrisis tegen te gaan. Hij werd de belangrijkste nieuwe koperen munt van het rijk. Numismaten gaan ervan uit dat het nominaal oorspronkelijk eenvoudigweg nummus heette; de term follis, Latijn voor „geldbuidel”, brak pas veel later door. De munt werd geslagen op 1/32 van een Romeins pond, dus ongeveer 10 gram, uit brons met een hauchdunne laag zilver. Bij de invoering bedroeg de waarde 12,5 rekendenarii; met de munthervorming van 1 september 301 werd zij opgewaardeerd naar 25. Een lesstuk over hoe snel staatsgeld aan koopkracht kan verliezen.
Motief: de genius van het Romeinse volk
De voorzijde toont het krachtige keizerportret met lauwerkrans in profiel naar rechts, met rondom de Latijnse titulatuur: afhankelijk van de slagfase als caesar of als augustus. De keerzijde draagt de klassieke tetrarchische legende GENIO POPVLI ROMANI, „aan de genius van het Romeinse volk”. Afgebeeld is de genius als staande mannelijke figuur naar links, met een modius op het hoofd, de offerschaal (patera) in de rechterhand en de hoorn des overvloeds in de linkerarm. In het afsnede staat het muntmeesterteken. Trier, Rome, Siscia, Heraclea, Nicomedia, Antiochië, Thessaloniki of Alexandrië: het aanbod aan mogelijke muntplaatsen is groot, en juist daarin ligt voor veel verzamelaars de bijzondere aantrekkingskracht.
De belangrijkste gegevens in één oogopslag
- Nominale waarde: follis
- Materiaal: brons (antieke legering, oorspronkelijk met zilverlaag)
- Doorsnede: ca. 27 mm
- Ruw gewicht: 10 g
- Jaar van uitgifte, munthuis en variant van de keerzijde: divers
- Land van oorsprong en herkomst: Romeinse Rijk
- Staat: circulatiemunt (gebruikt), staat van bewaring divers
- Serie: Geschiedenis
- Type belegging: munt | Doel van de belegging: verzamelproduct
Staat van bewaring: gebruikssporen als karaktertrek
De stukken zijn gecirculeerd betaalmiddel en dragen overeenkomstige sporen: donkerdere patina, individuele centrering, krassen, slijtage en deels zwakkere delen van de legende. Juist dat maakt de aantrekkingskracht uit. Omdat het jaar van uitgifte, het munthuis en de variant van de keerzijde divers kunnen zijn, verschilt het geleverde exemplaar van de afbeelding: u ontvangt een origineel, geen serieproduct. Heeft u daarom begrip voor het feit dat de afbeelding in de shop een voorbeeld is en vanwege historische omstandigheden qua uiterlijk en staat van bewaring individueel kan afwijken van het geleverde artikel.
Elke kerf, elke afgesleten plek vertelt over handen die er meer dan 1.700 jaar geleden brood, wijn of soldijrantsoenen mee betaalden.
Voor verzamelaars en beleggers
Antieke munten vormen een eigen universum, en deze follis is een uitstekende instap. Wie tot nu toe moderne munten verzamelt, betreedt hier de numismatiek van de late oudheid met een nominaal dat in vergelijking met de gouden aureus of de zilveren argenteus aanzienlijk toegankelijker is. Gevorderden boeit de rijkdom aan varianten: elk munthuis, elke officina, elke legendavorm is een eigen hoofdstuk. En wie wil, zet de vier tetrarchen naast elkaar en maakt van losse munten een klein verhaal over macht, orde en verval.
Edelmetalen begeleiden de mensheid al duizenden jaren. Goud is de oudste valuta ter wereld en heeft elke papieren valuta overleefd: een gedachte die bij het zien van deze follis bijzonder tastbaar wordt. Het Romeinse Rijk is ten onder gegaan, zijn munten zijn gebleven. Wie fysieke waarden opbouwt als bescherming tegen inflatie en als crisisbescherming, houdt met zo'n stuk tegelijk een historisch baken tegen geldontwaarding in handen.
Vergelijking: follis, antoninianus en denarius
- Follis (vanaf 294): groot formaat, krachtig reliëf, duidelijke tetrarchische beeldtaal: optisch het indrukwekkendste bronzen nominaal van de late oudheid. Nadeel: de zilverlaag is bij gecirculeerde stukken meestal nog slechts in resten bewaard.
- Antoninianus (3e eeuw): kleiner en lichter, vaak met stralenkroon. Voordelig om mee te beginnen, maar minder imposant van uitstraling.
- Denarius: het klassieke zilveren nominaal van de vroege en hoge keizertijd, duidelijk kleiner in doorsnede, maar met een hoger edelmetaalgehalte.
De grote follis scoort vooral met zijn formaat en portretwerking. Een historisch origineel dat zich in capsule, verzamellijst of vitrine prachtig laat presenteren en bij het volgende bezoek gegarandeerd gespreksstof oplevert.
Afbeelding kan afwijken van het eindproduct.























